Vroeger werden netten gemaakt van natuurlijke materialen zoals hennep, vlas of katoen. Tot 1855 viste men vooral met hennepnetten, daarna met netten van katoen. Ze waren sterk, maar hadden echter één groot probleem : ze rotten in zout water. Daarom werden de netten na elke reis getaand.

Jan van Gelderen schreef er een interessante column over. De redactie was in handen van Marga Brijs.

Lees de column