Het zal je maar gebeuren. Het is eind 1963 en aan drie jongens van 9 en 10 jaar wordt gevraagd aan de havenkade te poseren voor de camera van Wim van der Stelt. In tegenstelling tot wat de fotograaf zelf schrijft, tijdens een terugblik in 1988, blijkt de foto minder spontaan te zijn genomen dan toen werd gesuggereerd. Hans Gordijn, Jan Gordijn en Cor Vermaas worden gevraagd plaats te nemen op een paar scheepskabels en te kijken naar de schepen die voorbij varen.

Jan Gordijn heeft de verschillende gemaakte opnamen in zijn bezit. Hieruit blijkt zonneklaar dat de – inmiddels iconische foto – in scène is gezet. Wim van der Stelt vroeg ze te gaan zitten op de wiebelende touwen waarmee een boot op het Schanshoofd was afgemeerd. Op een van de foto’s kijken de jongens naar een afgemeerde boot. Niet zo boeiend. De opnamen van de jongens, uitkijkend over het Scheur, zijn veel interessanter.

Bij de uiteindelijk goedgekeurde opname zie je de veerboot Hoofdingenieur Van Elzelingen, klaar om het water over te steken naar Rozenburg.
Voordat het echter zover was verzocht de fotograaf aan Jan om zijn jas uit te trekken. Dan had hij drie jongens die ongeveer hetzelfde gekleed gaan.

Leuk detail: als de drie jongens op stap gingen droegen ze altijd een ‘ketelpak’, nu noemen we dat een overall. En met die laarzen aan werden je kleren die je naar school droeg tenminste niet vies.
Als één van de jongens opzij kijkt moet de foto over, want de aandacht moet zijn gericht op de boot in het midden van de foto.

Dat de fotograaf zelf in zijn nopjes was met de uiteindelijke foto wordt in de jaren daarna snel duidelijk. In de eerste serie prentbriefkaarten die Van der Stelt in verschillende boekhandels laat verkopen heeft de foto ook een plaatsje gekregen.

In november 1988 is het vijfentwintig jaar geleden dat de foto is gemaakt. Daarom verschijnt op de voorpagina van De Schakel een uitgebreide terugblik.
In het krantenartikel kijkt Van der Stelt terug op het maken van de
foto en stelt meteen de drie fotomodellen aan de lezer voor. Over het is scène zetten van de opnamen wordt niet gerept.

Alle drie zijn ze bereid om op ongeveer dezelfde plek wederom te poseren. De fotograaf merkt op dat ze alle drie nog woonachtig zijn in Maassluis.
Nu voor het eerst kunnen we zien wie ze zijn, de iconische opname uit 1963 liet de drie anoniem.

Ook in 1988 verschijnt het eerste deel van ‘Maassluis mijn stad’. Dit fotoboek, mede voorzien van gedichten van de hand van de fotograaf, heeft op het omslag….. de iconische foto van de drie jongens, bungelend op een touw! Nogmaals een bewijs dat Van der Stelt deze opname een topfoto vond.

Het boek heet volledig getiteld: ‘Maassluis, mijn stad, een terugblik van dertig jaar in woord en beeld, met rijmen en foto’s’

Er blijkt zoveel belangstelling voor dit boek te bestaan, dat tien jaar later, bij het verschijnen van fotoboek deel 4, er een herdruk plaatsvindt.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de affiche en de flyer voor de expositie ‘Door de lens van Wim van der Stelt’ de iconische opname van Hans, Jan en Cor siert. De foto is een van de vele tienduizenden opnamen die fotograaf Wim van der Stelt aan de Historische Vereniging Maassluis heeft geschonken.

Deze expositie licht alvast een tipje van de sluier op met een prachtige selectie uit zijn indrukwekkende oeuvre. Op de website van de HVM kun je klikken naar meer foto’s in de Collectiebank.

Wim van der Stelt stopte, 90 jaar oud, met fotograferen voor De Schakel  in 2000. Bij zijn afscheid werd hem een bank aangeboden met ernaast een plaquette, ter herinnering aan zijn onvermoeibare inzet.
Deze bank wordt in 2003 geplaatst, waarbij Van der Stelt de plaquette zelf onthult.
En…. drie keer raden welke foto er op de standaard te zien is?

Het onthullen van deze bank en plaquette was natuurlijk in De Schakel, maar ook in de regionale pers te lezen.

Door herinrichting van de Burgemeester van der Lelykade is de bank en het paaltje op de oorspronkelijke plaats weggehaald.
Ter hoogte van De La Reystraat werden twee nieuwe banken geplaatst en verscheen daar een nieuwe plaquette.
Inmiddels is op aandringen van verschillende Maassluise prominenten de plaquette in september 2026 herplaatst bij het Douanehuisje.