Op zaterdag 30 mei jl. werden in het begin van de avond de bewoners van Maassluis opgeschrikt door een paar hevige blikseminslagen. Zover nu bekend heeft het gelukkig geen grote schade gebracht, maar het had ook anders kunnen zijn. Voor Dick van Wassenaar was dit de aanleiding om eens uit te zoeken hoeveel ravage de bliksem vroeger aanrichtte.

Zo sloeg begin oktober 1867 de bliksem in bij de run- en pelmolen van de heer van der Lely en richtte daarbij aanzienlijke schade aan. Het was aan de tegenwoordigheid van geest van de molenaar te danken dat de door de bliksem veroorzaakte brand snel geblust werd waardoor groter onheil werd voorkomen.

In 1870 sloeg de bliksem, zonder brand te veroorzaken, in een schoorsteen van het huis van de heer P. de Groot en nam daarna een uitweg door een deur, die ofschoon gegrendeld was, opensprong. Een kozijn in het huis werd van boven tot onder gespleten.

Eind augustus 1873 werd Maassluis getroffen door een bliksem vergezeld van een felle wind. Deze richtte in een boerenwoning grote schade aan. Het gehele dak werd honderd meter ver weggeslagen, de voorgevel stortte op de zolder waar drie kinderen sliepen die men met veel moeite uit het puin konden redden.

In 1877 is op 21 juni de bliksem geslagen in de windkorenmolen van de heer T. Burgersdijk, echter zonder brand te veroorzaken; na enige verwoesting aan het binnenwerk en de zolders gebracht te hebben, heeft de bliksem tot slot een uitweg gevonden.

Begin juni 1892 zijn tijdens het zware onweer in de Duifpolder, twee paarden van de heer J. IJ. Sonneveld op de Buiswoning nabij Maassluis door de bliksem doodgeslagen, terwijl een derde paard waarschijnlijk ook getroffen werd aangezien het daarna erg kreupel liep.